وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ * ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
و پروردگار تو به زنبور عسل «وحى» نمود که: «از کوهها و درختان و داربستهايى که مردم مىسازند، خانههايى برگزين! * سپس از تمام ثمرات (و شيره گلها) بخور و راههايى را که پروردگارت براى تو تعيين کرده است، براحتى بپيما! «از درون شکم آنها، نوشيدنى با رنگهاى مختلف خارج مىشود که در آن، شفا براى مردم است؛ به يقين در اين امر، نشانه روشنى است براى جمعيّتى که مىانديشند.
68 و 69/ النحل
اکسیر زندگی:
عسل این هدیه ی سالم طبیعت سرشار از منافع و اکسیر حیات است. تاجایی که در کلام الهی از چهار کلمه ی شفاء سه مورد مربوط به قرآن و یکی مربوط به خاصیت شفابخشی عسل است. نزدیک به 80 درصد عسل را قندهای گلوکز و لولز تشکیل می دهند(25 تا40 درصد گلوکز و 30 تا 45 درصد لولز). بقیه ی آن شامل 15 تا 25 درصد آب، ساکارز( تا 4درصد) اسیدهای آمینه و مواد معطر است. مواد معدنیی چون مس، کبالت، منگنز، کلسیم، سدیم، پتاسیم، فسفر و آهن نیز در آن وجود دارد. ویتامین های B,C,Eو B2در آن یافت می شود. عسل عامل هضم و جذب غذا است. ضد میکروب و ضدعفونی کننده است تا جایی که می توان گفت تنها ماده ی غذایی است که هیچگاه فاسد نمی شود.
انرژی زا است و در رفع خستگی و بی حالی و تجدید قوای ازدست رفته بسیار نافع است. هضم آن بسیار آسان است و لذا برای بیماران بسیار نافع است.
برای گرفتگی صدا، سرماخوردگی و سرفه، گریپ، دیفتری، برونشیت، آنژین یا گلو درد، نفخ شکم و بی خوابی های عصبی موثر است و برای امراض کلیه و مثانه نافع است. مصرف مداوم آن علی الخصوص به همراه لیموترش یا سرکه ی سیب بصورت شربت، نشاط و جوانی را تداوم می بخشد.
مزمزه کردن مخلوط عسل با عصاره ی سیب برای آفت های دهان مفید است. و ترکیب آن با براکس درمان برفک دهان نوزادان است. به همراه دارچین مسکن خوبی علی الخصوص برای درد دندان است.
مصرف عسل به همراه موم آن درمان زخم معده بوده و موم یک پانسمان طبیعی برای زخم معده به شمار می رود.
شناختن عسل طبیعی:
برعکس تصور عمومی، هیچ راه میانبری برای شناختن عسل طبیعی وجود ندارد. امروزه متقلبین صنعت عسل آنقدر درکار خود خبره شده اند که خودشان نمی توانند عسل دست ساز خود را از عسل طبیعی بازشناسند. عسل طبیعی فقط و فقط از راه آنالیز در آزمایشگاه مواد غذایی شناخته می شود. به این نحو که هرگاه درصد ساکارز آن از 4 درصد تجاوز کند معلوم می شود که زنبور دار از شکر برای تغذیه ی زنبور استفاده کرده است. یا چیز دیگری وارد ترکیب عسل کرده است.
روش تهیه ی شهد سالم از عسل:
برخی از افراد ناآگاه برای تهیه ی شهد از عسل، از روش حرارت دادن بهره می گیرند. لازمست بدانیم هرگاه ترکیب عسل حرارت های بالای 60 درجه را تجربه کند آنزیم های مفید داخل آن بتدریج تجزیه می شوند و سمی خطرناک در داخل آن ایجاد می شود. بهترین روش تهیه ی شهد از عسل استفاده از سانتریفوژ است.
روش استفاده ی درمانی از عسل:
بهترین روش استفاده از عسل برای دریافت تمامی خواص مفید آن، استفاده از عسل بصورت شربت عسل است. روش تهیه ی آن بسیار آسان است. ترکیب یک لیوان آب با یک قاشق عسل و یک عدد لیموترش تازه یا یک قاشق سرکه ی عصاره ی سیب با چند قالب کوچک یخ را هم زده و طی پنج تا ده دقیقه به آرامی میل کنید.
نوشته شده در بیست و سوم شهریور 1388ساعت 0:32
......
|
|......
